Meld je aan voor de gratis mail met artikelen van 'Serenora Schrijft':
voornaam
achternaam
Email
 

Paaseiland tien jaar later; is er iets veranderd?



Terwijl de thema's in Nederland koude, carnaval en griep zijn, heb ik hele andere thema's. Ik ben nu op een tropisch eiland aan de andere kant van de wereld. Iets in mij wilde terug en tien jaar later leek me een geschikt moment. In 2015 begon ik ervoor te sparen en in september 2017 was het zover dat ik kon boeken.

Het is bijna 24 uur vliegen en ik moet eerlijk zijn dát wilde ik niet meer, dus we zochten korte vluchten met pauzes en overnachtingen uit. Een heel gepuzzel, maar wel gelukt. En wie nog niet weet waarom ik tien jaar geleden zo’n verre reis maakte, raad ik aan om dit artikel hierover te lezen.

In dit artikel van Serenora Schrijft:
  • Foto van Bloedrood-blauwe supermaan voor het eerst in ruim 150 jaar.
  • Korte impressie van de veranderingen.
Op 31 januari 2018 was er voor het eerst na ruim 150 jaar een Bloedrood-blauwe supermaan te aanschouwen. Ik had voor dit doel een flesje bronwater uit de bergen gevuld en dit in het maanlicht gezet om dit door de energie van de maan te laten activeren. Later voelde ik aan het flesje dat er van beide planeetgeesten - aarde en maan - energie in zat. Het lukte me ook om met mijn mobiel foto’s van de maansverduistering te maken. Ik was er al blij mee, maar ik had pas een wow gevoel toen ik de foto van de gids zag. Deze mocht ik met jullie delen.

Zijn er nu waarneembare veranderingen op Paaseiland? Om te beginnen zijn de vliegtuigen die er landen tweemaal zo groot geworden, en dat terwijl de primitieve airport daarop niet is aangepast; lange wachtrijen tot gevolg. Tijdens het wachten kon ik voelen dat de frequentie van de energie hoger lag dan 10 jaar geleden en dat is mooi.

De grootste verandering is toch wel de komst van de smartphone waar iedereen (ik ook) op tuurde. Deze wereldwijde opmars binnen 10 jaar mag toch wel spectaculair worden genoemd. In 2007 had Paaseiland één internetcafé. Nu zijn er steeds meer plaatsen waar Wi-Fi bereik is, al is het nog behelpen, want er staat slechts één antenne op dit eiland. Een pdf ‘je versturen duurt hierdoor soms 10 minuten, een perfecte oefening in geduld haha. Er zijn meer grote honden (niet agressief) die allemaal loslopen bijgekomen; de wegen liggen er nog hetzelfde bij, niet verhard of met vele gaten. Ook kan 80% van het wagenpark op het eiland onze APK-keuring niet doorstaan. De originele bewoners beschermen hun eiland tegen investeerders. Buitenstaanders kunnen alleen vastgoed huren, niet kopen. Je hoort in elke gelegenheid hun (aangename) Rapa Nui muziek en dit geeft je het gevoel écht ergens anders te zijn. De bewoners die ik toen ontmoette, die heb ik nu niet meer gezien; ik denk dat het tijd was voor nieuwe contacten.

Alle beelden (Moai’s) en specifieke plaatsen die we toen onder leiding van Drunvalo bezochten, zijn ook niets veranderd, al was nergens meer aanraking toegestaan! De grootste krachtplaats van het eiland voelde ik nog steeds bij de rand van de vulkaan Rano Kau. Deze is vrij toegankelijk en bezaaid met Obsidianen (in het gras), die niet alleen door de lavahitte zijn gevormd, maar in samenwerking met buitenaardse krachten. De normale Obsidiaan staat bekend als een sterk inzichtgevende en reinigende steen, vooral voor het opruimen van bagage uit het verleden. Obsidiaan van Paaseiland brengt ook nog eens kosmische- en aarde-energie in balans. Daar zitten of mediteren is een weldaad.



Heel verleidelijk is het om stenen en schelpen te verzamelen, al kun je er alleen ter plaatse wat mee doen, want alles is beschermd (Unesco) en de douane controleert bagage op het meenemen van grond (zand- stenen- schelpen- voorwerpen). Ik heb er nu in elk geval foto's van.

Het eiland is na tien naar nog steeds schoon van; zwerfvuil, luchtvervuiling en electrosmog, kortom een weldaad voor je lichaam om eens te reinigen en energetisch bij te tanken. Het energetische werk wat we als groep 10 jaar geleden hebben gedaan is er nog steeds voelbaar.

Ik verlaat dit prachtige eiland met een goed gevoel, op weg naar Moorea.






Het tweede eiland dat we tien jaar geleden aandeden was Moorea, ook in de Stille Oceaan naast Papeete (Tahiti). Dit hartvormige eiland is omgeven door een levend koraalrif. Het eerste wat ik voelde toen ik op Moorea aankwam, was dat mijn hartchakra positief reageerde op de mooie zachte vrouwelijke energie.

Serenora schrijft:
  • Is er op Moorea iets veranderd?
Moorea is wat oppervlakte betreft kleiner en heeft viermaal zoveel inwoners als op het Paaseiland. In januari is het daar warmer (ook de oceaan) en  veel groener met veel bloemen, maar wél met meer regendagen. Op dit eiland is niet alleen Frans de voertaal, het gaat er ook op z’n Frans aan toe. Alles wat in een Franse supermarkt te koop is, tref je daar ook aan zoals stokbroden, croissants, ganzenlever, veel plastic tasjes en overal internationale muziek.

Ik had hetzelfde resort geboekt en op de naamgeving na was het daar ook niet veranderd. In het koraalrif onder de bungalows zwommen nog steeds de meest exotische vissen. Ze waren heel gemakkelijk vanaf het kleine strandje met een snorkel te bekijken.

En dan op naar de dolfijnen. Ook hier was het eigenlijk nog hetzelfde. De aanwezige drie dolfijnen zijn net als circusdieren goed getraind en laten - voor beloningen - hun kunstjes aan de toeristen zien. Ze bereiken, mede door de goede verzorging, voor dolfijnen hoge leeftijden (30-40 jaar).

Wat betreft de missie die ons tien jaar geleden naar Moorea bracht, daarvan heb ik als toerist niets meer kunnen ontdekken. Het energetische werk wat we daar toen deden is werkelijk etherisch gebleven. Het heeft wel invloed op de mensheid, maar niet specifiek op het eiland Moorea of haar bewoners.

Het teruggaan naar de plaats waar de spirituele reis met Drunvalo Melchizedek begon, heeft mij veel opgeleverd. Naast prachtige contacten, mooie energieën en een enorme jetlag haha, ben ik in de bijna vier weken dat ik alleen was veel dichter bij mijzelf gekomen, daar kan geen klooster tegenop. Op de vraag of het de moeite van die enorme reis waard was,  kan ik alleen maar met ja antwoorden.

Bedankt voor het meelezen en heb je ook iets op je lijstje staan? Ik zou zeggen, ga ervoor!


Ria Feskens, Serenora, februari 2018.




website ontwerp (1999) door J.A. Software, alle bewerkingen in eigen beheer Ria Feskens