Depressie, onderdrukking van de levensstroom?

Worden wij met zijn allen depressief? Is het een hype of gaat het echt niet goed met ons? Lees verderop meer...

Vaak geven wij met zijn allen aan depressieve mensen de juiste adviezen, maar toch blijft het bij hetzelfde. Het helpt niet, het komt niet aan. We proberen voor jou een tipje van de sluier op te tillen om je  te laten beseffen dat je, hoe goed bedoeld ook, je niet meer kunt doen dan wat je al deed.

Een depressie kan gezien worden als het onderdrukken van de levensstroom.

Een hele grote groep mensen heeft met die depressie te kampen. Dit kan in een lichte (dipje) of zeer ernstige vorm (suïcidaal) voorkomen. Het maakt niet uit welke leeftijd iemand heeft, het kan een peuterdepressie zijn, een mid-life-crisis, maar ook bij de hoogbejaarden komt dit veelvuldig voor!

Het herkennen van een depressie is moeilijk, dit bestaat uit vele uitingsvormen, algemeen kenmerk is toch wel de uitzichtloze somberheid (soms afgewisseld door periodes van grenzeloze activiteit). Het is zeker geen europees probleem getuige onderstaand stukje uit Kaapstad, ik hoop dat je het kunt begrijpen, want mijn spellingscontrole ging hiervan op tilt.

Depressie in kinders

Moenie dink depressie is slegs 'n siekte waaraan volwassenes ly nie, maar die tekens van depressie by 'n kind word dikwels misgekyk, het 'n Kaapstadse kindersielkundige gesê.

Kinders so jonk as ses jaar spreek selfmoordgedagtes uit.

Van die oorsake van depressie onder kinders in Suid-Afrika is oorerflike faktore, skooldruk van ouers, onderwysers of mede-skoliere, prestasiedruk deur ouers, onderwysers of skoolmaats, omgewingsfaktore waar stres in die gesin die kind benadeel, verlies aan 'n troeteldier of 'n maatjie wat verhuis.

Die kind ondervind dikwels eers aanpassingsprobleme, wat dan omskakel in depressie. In baie gevalle waar 'n kind lees- of leerprobleme ondervind of aan Aandag-afleibaarheidsindroom ly, word die kind depressief omdat hy nie so goed soos sy skoolmaats kan presteer nie.

Die depressiewe kind se eerste klagtes is dikwels dié van hoofpyn of maagpyn wat natuurlik nie met behandeling verdwyn nie. Ouers se eerste klagte is dat hul kind erg geïrriteerd is.

Dit is baie belangrik om elke episode van depressie by kinders te diagnoseer en te behandel. Hoewel die siklus van 'n depressie sowat 18 maande duur, waarna die kind/tiener of volwassene weer beter begin voel, is die langtermyngevolge van 'n onbehandelde depressie groot. Die onbehandelde kind bly langer depressief, sy selfbeeld en waagmoed is in die grond, en dít is al byna genoeg om die volgende siklus van depressie te sneller. Voorts word die risiko om 'n verdere depressie-aanval te kry telkens groter as die vorige een nie goed behandel en afgeweer word nie, is die mening van kindersielkundiges.


Of het tijdelijk is of niet, wereldwijd of niet, we schijnen er middenin te zitten. Het probleem lijkt steeds groter te worden. Dat is niet zo verwonderlijk. We zitten in een kosmische verandering die zo groot is, dat velen de nieuwe energie niet kunnen ontvangen en vast komen te zitten. De mensen die er doorheen gekomen zijn, spreken van een spirituele groei.

Erg bemoedigend is de informatie op internet over depressies www.depressie.pagina.nl met de diverse zelftests. Toch zijn het niet de depressieve mensen zelf die de puf hebben om deze sites te bezoeken. Ze hebben zoveel moeite om de dag door te komen en komen nergens aan toe!

Mensen die met depressieve klachten onze praktijk bezoeken, hebben vaak al een heel traject achter de rug. Het eerste wat me opvalt is dat ze veelal een indrukwekkende lijst aan medicijnen hebben, variërend van pijnstillers tot antidepressiva. Ze zijn er vaak afhankelijk van geworden en durven daar niet meer met hun arts over te praten. Ik heb vaak genoeg een boodschappentas vol medicijnen van cliënten gezien en het duizelt me nog nu ik het lijstje weer onder ogen krijg.

Ik geef nu een recent praktijkvoorbeeld van een door artsen voorgeschreven dagmenu: prozac 20 mg, naporxen 250 mg, Ureum/paraf 10% in Eucacqua, diclofenac 25mg, tavonin 40 mg, betahistine 16 mg, rivotril 0,5 mg, thyrax 0,150 mg, imigran inj 6 mg, klacid 500 mg, maxalt 10 mg, pantozol 20mg, xyzal 5 mg. Daarnaast slikte deze client 10 verschillende soorten voedingssupplementen en 5 verschillende homeopathische druppels.

Als ik dit zo zie, denk ik dat een menselijk lichaam bijzonder sterk moet zijn om al deze medicijnen gezamenlijk te kunnen verdragen en verwerken. Toch is dit niet altijd het geval. Er schijnen 43.000 gevallen van (geregistreerde) medicijnvergiftiging per jaar voor te komen en ik ben geneigd dit te geloven. Zo overleed mijn zwager aan medicijnvergiftiging in het ziekenhuis, al zijn cellen waren (chemisch) verbrand. Dit leverde bij mij de overtuiging op dat je op moet passen met combinaties van medicijnen!

Terug bij de depressieve personen. Het tweede wat me dan opvalt is dat depressieve mensen nauwelijks ademen, geen geluid maken en niet bewegen! En dat is nu precies wat een depressie in stand houdt!

Daarnaast lijken de meeste depressieve cliënten last te hebben van een innerlijke saboteur. Het lijkt wel of de depressie in stand gehouden moet worden en alle adviezen (ook die van de artsen) niet opgevolgd worden, of maar een heel klein beetje.

Om een voorbeeld te geven: Mijn eigen depressie is ontstaan in mijn kindertijd. Een tijd dat mijn moeder mijn moeder niet meer wilde zijn en wegliep. Ze kwam wel terug, maar mijn vertrouwen was diep beschadigd. Mijn uitingen van toen waren: huilen om schijnbaar niets belangrijks en mijn schoolcijfers kelderden van een gemiddelde acht naar een drie in een half jaar tijd. Er werd in die tijd geen aandacht geschonken aan mijn gevoelens en na zo ongeveer twee jaar was ik wel weer "normaal" maar de depressies bleven mij wel achtervolgen.

Als ik me weer depressief voelde en ik echt niet meer wilde, merkte ik dat ik er soms in wilde blijven hangen, alsof een ander het voor mij moest doen, de wereld (mijn moeder) was het mij verschuldigd gevoel (dat was mijn innerlijke saboteur). Eigenlijk was het een onmachtig kind gevoel van toen, wat ik niet opgelost kon krijgen. Dat hield me in mijn "depressie" gevangen. Uiteindelijk zijn via Cranio Sacraal en spirituele behandelingen mijn jeugd trauma's gevoeld en verwerkt.

In de dagelijkse praktijk gebeurt het vaak dat we naar de kindertijd moeten kijken om de allereerste depressie te traceren. Zo kwam een (toen) eenennegentig jarige vrouw via haar dochter bij mij. Ze had heftige pijnen in haar rechterbeen, ze had twee heupoperaties gehad en of ik kon helpen. Ze voelde voor mij echter aan als een nieuwetijdskind!!! (dat is een speciale hoge frequentie die ik in het energieveld waarneem). Ik was erdoor in verwarring, dit was voor mij heel nieuw, want mij was geleerd dat de nieuwetijdskinderen er nog niet zo lang waren. Zij dus wel.

Ze wist waar ze vandaan kwam en tot wanneer ze op de aarde zou blijven! Ze was nu depressief, ze had zoveel pijn, ze had alle artsen geraadpleegd, ze kreeg morfine voor de pijn en dat wilde ze niet. Ze wist dat ik haar zou kunnen helpen, ze was helderziend en moest nog iets verwerken.

Dat verwerken bleek een concentratiekamp verleden, waarin veel menselijk leed en verdriet ten grondslag lag. Al snikkend kon ze haar ervaringen delen. Ze kwam na totaal vier behandelingen uit haar depressie en geniet nu van elke dag, de morfine laat ze nu sinds enkele maanden staan, ze voelt zich een ander mens geworden. Ze zegt nu: Ik zat zo diep, het was niet makkelijk, je moet er wel wat voor doen, maar ik voel me nu een stuk beter.

Hetzelfde gebeurde bij een tachtigjarige vrouw. Zij voelde voor mij aan als een hoogsensitieve persoon (HSP). Zij had een herniaoperatie ondergaan twee jaar geleden, maar ze had nog steeds net zoveel pijn als voor de operatie, ze werd er verdrietig en wanhopig van.

Tijdens haar behandeling kwam de eenzaamheid en het verdriet van het vierjarige meisje dat het overlijden van haar vader meemaakte alsnog naar boven. Het verwerken van dit verdriet gaf ruimte in haar rug! Voor het eerst kon ze toegeven dat zelf ook helderziend was, ze "zag" de kaarten van haar speelgenoten en won daardoor herhaaldelijk het spel kaarten. Ze moest er nu zelf om lachen!

Uit bovenstaande voorbeelden blijkt dat jeugdtrauma's van 75 jaar of langer geleden nog steeds actueel zijn, de praktijk wijst uit dat er "binnenin" geen tijd is, een gebeurtenis, heftig genoeg kan een heel leven blijven beïnvloeden, totdat het onder ogen gezien wordt. Om u niet het idee te geven dat depressies "altijd" te maken hebben met jeugdtrauma's wil ik nog aangeven dat een verstoring in de darmen, bijvoorbeeld een gebrek aan vitamine B12 ook somber maakt. Bepaalde ziektes zorgen ook voor depressies zoals de ziekte van Lyme (gevolg van een tekenbeet).

Maar onderschat de verandering in de kosmische trilling niet. Die verandering maakt dat vele mensen deze energiestroom onderdrukken uit angst voor het onbekende, het mooie licht dat ze zelf zijn!

Daarom geef ik je de volgende tips ( om door te geven): Ademen/bewegen/geluid daar kan een depressie niet tegen.
  • Adem heel rustig diep in en uit, dit brengt energie in beweging.
  • Zorg dat er geen stilstaande energie in jouw systeem komt, een eenvoudige wandeling helpt die stilstand te voorkomen.
  • Maak geluid, probeer te zingen of te neuriën zodat er trilling in je systeem komt.
  • Zorg voor je lichaam alsof het het kostbaarste bezit hier op aarde is!


Ria Feskens, Serenora, april 2007.



website ontwerp (1999) door J.A. Software, alle bewerkingen in eigen beheer 2021, Ria Feskens webhosting, Domeinstad